100% suikervrij in 30 dagen

Van de week kocht ik dit boek. Het lijkt me een enorme uitdaging om zo veel mogelijk suikervrij te eten. In deze welvaartsstaat lijkt het me haast onmogelijk om zonder suiker te eten. Het zit zo verweven in ons eetcultuur. En in de produkten die we kopen.

Ik ben nog niet begonnen in het boek. Heb even de recepten bekeken en zie dat de boterham met kaas ( lekker ) echt vervangen moet gaan worden door andere produkten. Hoe ga ik dat doen als er op mijn werk wel gewoon brood gegeten wordt met de kinderen? Moet ik apart gaan koken voor mezelf? Want vriendlief krijg ik denk ik niet zo gek om mee te doen met deze sugarchallenge.

En ook kleine man vindt een snoepje niet vies. We proberen het zo veel mogelijk te beperken. Maar als het aan hem ligt snoept hij de hele dag. Thuis heb ik daar goed zicht op en krijgt hij na school een klein snoepje en voor de rest is er altijd voldoende fruit in huis. Maar bij mijn vriendin krijgen de kinderen de hele dag door snoep en koek. Daar heb ik natuurlijk geen zicht op.

Zo gauw ik aan het boek begin zal ik jullie op de hoogte houden wat de sugarchallenge met me doet. Word ik er energieker van, misschien wel slanker. Ik weet het niet.
Wordt vervolgd.

gewoon genieten

Heerlijk toch. Zwembadje, zon en verder gewoon genieten. 's Middags kwam vriendin langs met haar kinderen en een fles Rose. Niet verkeerd op een gewone zaterdagmiddag. Daarna de BBQ aangestoken en we hebben gewoon genoten.

Ken je die mop van.......

dat jongetje dat naar judo ging? Nou, hij ging wel, maar van harte gaat het niet. Wat blijft het lastig voor hem als de dingen niet gaan zoals hij graag zou willen. Sommige oefeningen zijn te moeilijk voor hem, althans, dat denkt hij. Doorgaan en blijven proberen zit niet in zijn aard.

Nu gaan er twee meisjes uit zijn klas mee naar de judo. Een meisje zat er al langer op en dat is geen enkel probleem. Maar dat andere meisje zit er nu sinds een paar weken op en doet niets anders dan huilen. Zij trekt mijn manneke daarin mee. Gisteren was het zo dat de leraar heeft gezegd dat als ze elke keer blijft huilen, ze maar niet meer moet komen.
En ik geef haar zeker niet  de schuld dat het bij ons manneke zo moeizaam gaat. Maar motiverend is het niet.

Het positieve is wel dat hij gisteren niet naar me toe gekomen is en de hele les in de judozaal is gebleven. Dat heb ik ook als positief benoemt bij hem. En hem ook duidelijk gemaakt dat het niet erg is als iets niet lukt. Niemand is perfect. Maar lastig is het wel.

Dus mama's of papa's met tips zijn zeer welkom. Hem door laten gaan met de judo en het gewoon loslaten? Doet hij mee is het prima en als hij niet meedoet is het ook prima? Want ik denk wel dat het uiteindelijk heel goed voor hem is.

Moestuinmaandag (mini moestuin)

Vandaag weer wat foto's gemaakt van onze minimoestuin. Sommige dingen gaan goed, andere willen helemaal niet lukken. Ach ja, een leerproces voor iemand die helemaal geen groene vingers heeft. Die heeft mijn moeder zelf gehouden.

de spinazie begint te groeien

courgette doet het ook goed

dit wordt niks denk ik. Moet tomaat worden.

komkommer wil ook niet zo goed.

Yeah, de eerste mini-paprika

kijk eens wat schattig.

courgette

daar komen de eerste vruchten aan

Samen met kleine man elke avond de plantjes water geven. We nemen nu water uit de regenton. Die is voldoende gevuld na deze lente. Het mooie weer komt er aan, dus dat zal de planten wel goed doen ( en mij ook ). We kijken de planten zowat uit de grond.

Vraagje: wat kan ik nu nog zaaien wat makkelijk is?

Zomaar een zaterdag

Vandaag maakte grote man en kleine man samen worstebroodjes.

Ze liggen nu in de oven. Het huis ruikt heerlijk.

En ik maakte een tasje voor een lief meisje dat morgen 2 jaar wordt. Tasje wordt gevuld met speldjes en elastiekjes.

Het stof heeft haar moeder ooit aan mij gedoneerd, nadat ze tot de conclusie kwam dat naailes echt niet haar ding was. Stof lag te verstoffen onder in de kast. Paspel had ik nog liggen en ook de voeringsstof. Wel kocht ik 4 grote knopen.

Schoolreisje

Vandaag heeft mijn manneke voor het eerst van zijn leven een schoolreisje. Met de bus gaan ze naar Kinderpretland Weert.

Wat had hij er zin in. Vanacht om 4 uur kroop hij bij ons in bed. Want hij had zo eng over draken gedroomd. Toen vanochtend om 6.45 zijn ogen gingen was het eerste wat hij zei "ik mag op schoolreisje".

Natuurlijk mochten alle papa's en mama's de kinderen uitzwaaien. Hand in hand met je vriendje de grote bus in is best spannend. En deze moeder vind het ook best spannend. Maar ik ben dan ook een mutske.
Ze zullen een hoop plezier hebben met zijn allen en straks mag ik hem weer lekker ophalen en al zijn verhalen aanhoren.

Moestuinmaandag ( mini dan he )

ik denk tomaatjes. Meegenomen van het kdv.

hier komt spinazie, hoop ik

komkommer, ook meegenomen van het kdv

kers

ons tuintje

paprika. De eerste kleine vruchten komen er aan.

paprika, lekker binnen achter glas

avocadopit gepland

Onze minimoestuin begint langzaamaan te groeien.

courgette

komen hier ook al vruchten aan?

Kleine man vind het ook zo mooi. Samen kijken we naar alles wat groeit en bloeit. We lezen er boekjes over en vertellen dat je goed moet zijn voor de natuur. Hopelijk brengen we hem zo wat respect bij voor alles wat leeft.